Estimated reading time: 3 minuty
Radny ostro krytykuje władze Oświęcimia. W odpowiedzi na słowa prezydenta Janusza Chwieruta o rozwijającym się mieście pada seria niewygodnych pytań – o miejsca pracy, mieszkania dla młodych, inwestycje i schronisko dla zwierząt. Czy Oświęcim naprawdę się rozwija, skoro zajmuje 2. miejsce w Małopolsce pod względem wyludnienia?
Panowie prezydenci, my się chyba nie rozumiemy
Panowie Prezydenci Chwierut i Kania – albo kompletnie nie rozumiecie o co nam chodzi, albo celowo manipulujecie opinią publiczną. Niedawno Pan Prezydent Janusz Chwierut w programie „Wieści z Ratusza” powiedział, że miasto, które się rozwija powinno myśleć też o spędzaniu czasu wolnego. Co do tego pełna zgoda. Ja tylko pytam, gdzie ten rozwój, gdzie to miasto, które się rozwija?
Gdzie są nowe, atrakcyjne miejsca pracy? Gdzie są mieszkania komunalne dla młodych? Gdzie jest promocja rodziny? Bez rodziny nie ma szans na rozwój, o którym Pan Prezydent tylko mówi. Gdzie inwestycje gospodarcze Panowie Prezydenci Chwierut i Kania? Gdzie inwestycje w służbę zdrowia? Same budynki nie leczą, gdzie są lekarze, gdzie są specjaliści, leżą i odpoczywają przed podjęciem pracy w tych Pana parkach, Panie Chwierut?
O którym mieście Pan mówi, że się rozwija, bo nie bardzo rozumiem? Oświęcim zajmuje dziś 2. miejsce w Małopolsce pod względem najbardziej wyludniających się miast!
To jest ta Pana definicja rozwoju?!
Jakie ma Pan propozycje dla młodych osób, żeby chcieli nie tylko tu zostać, ale i przyjechać z sąsiednich miejscowości?
W parku będą pracować? W parku będą mieszkać?
Kilka tygodni temu całą Polskę obiegła wiadomość o dramatycznej sytuacji w schroniskach dla zwierząt. Na paskach wielu stacji telewizyjnych można było przeczytać, że wśród najbardziej zaniedbanych schronisk jest to – w Oświęcimiu. Taki rozgłos Wasze działania, albo raczej ich brak przynoszą dla naszego miasta. Nie potraficie w sposób godny i należyty zająć się zwierzakami, a mówicie o rozwijającym się mieście dla ludzi…
Zadaję sobie jedno pytanie. Czy Wy, Panowie Prezydenci Chwierut i Kania, wierzycie i zastanawiacie się w ogóle nad tym, to co robicie, działając jednak w praktyce na szkodę tego miasta, czy też jedziecie obaj „bez trzymanki”. Bo po prostu jesteście tak słabi i nieudolni? Jedno zapewne nie wyklucza drugiego. Bo skoro obaj jesteście nieudolni, to w konsekwencji oznacza to poważną szkodę dla miasta.
Waldemar Łoziński, Oświęcimianin, radny powiatu oświęcimskiego
Źródło: Kurier Oświęcimski
Nie ma to jak być radnym – bezradnym tyle w temacie Waldemara.
Błąd 1: Fałszywa dychotomia „parki vs. miejsca pracy”
Autor sugeruje, że inwestycja w przestrzeń publiczną i rekreację wyklucza inwestycje gospodarcze. To fałsz. Richard Florida w teorii klasy kreatywnej pokazał, że jakość przestrzeni publicznej przyciąga inwestorów i pracowników. Problem Oświęcimia nie polega na tym, że są parki — lecz że tylko parki, bez strategii gospodarczej.
Błąd 2: Personalizacja strukturalnych problemów
Wyludnienie Oświęcimia nie jest winą Chwieruta i Kani. To megatrend europejski dotykający setki podobnych miast: Wałbrzych, Łódź, Bytom, Rüsselsheim, Detroit. Przypisywanie go dwóm konkretnym osobom to myślenie magiczne, politycznie wygodne, ale analitycznie bezwartościowe.
Błąd 3: Brak propozycji
Tekst jest w całości krytyką bez jednej konkretnej alternatywy. To retoryka roszczeniowa. Akademicko: diagnoza bez recepty nie jest analizą, jest skargą.
Błąd 4: Argument ze schroniskiem
Włączenie do wywodu o strategii rozwoju miasta sprawy schroniska dla zwierząt to błąd logiczny (non sequitur). Schronisko może być zaniedbane niezależnie od jakości polityki gospodarczej. Ten argument osłabia, nie wzmacnia całą argumentację.
>>> Rozwiązania wdrożone na świecie — co działa? <<<
Model 1: Reindustrializacja niszowa — Eindhoven (Holandia)
Po upadku Philipsa miasto nie próbowało przyciągnąć jednego dużego inwestora. Postawiło na ekosystem małych firm technologicznych skupionych wokół Design Academy i High Tech Campus. Kluczowe: partnerstwo publiczno-prywatne, a nie subsydia.
Przełożenie na Oświęcim: potencjał w logistyce (autostrada A4), chemii (Synthos jako kotwica dla spin-offów), turystyce edukacyjnej (Auschwitz-Birkenau).
Model 2: Mieszkalnictwo jako magnes — Leipzig (Niemcy)
Lipsk stracił 100 tys. mieszkańców po 1989 r. Odpowiedź: program „Haushalten" — tani najem pustostanów przez artystów, start-upowców, młodych rodziców. Miasto zamieniło słabość (puste zasoby) w atut. Dziś Lipsk rośnie. Przełożenie na Oświęcim: zasoby po PGR-owskich blokach, zdegradowane kamienice — potencjał dla modelu rent kontrolowanych dla młodych rodzin.
Model 3: Kotwica instytucjonalna — Bilbao (Hiszpania)
Efekt Guggenheima to mit w połowie — prawdziwy motor regeneracji Bilbao to reinwestycja infrastrukturalna (metro, nabrzeże, szpital) przy jednoczesnej polityce przyciągania klas średnich. Muzeum było tylko flagą okrętu.
Przełożenie na Oświęcim: Muzeum Auschwitz-Birkenau jest już „kotwicą" turystyczną, ale miasto jej nie monetyzuje lokalnie. Turyści przyjeżdżają i wyjeżdżają. Brakuje strategii zatrzymania ich choćby na jedną noc.
Model 4: Retencja talentów — Tulsa Remote (USA)
Program płacący 10 000 USD każdemu, kto przeprowadzi się do Tulsy i będzie pracować zdalnie. Koszt: kilka milionów dolarów. Efekt: kilkaset rodzin, wzrost bazy podatkowej, rewitalizacja centrum.
Przełożenie na Oświęcim: w dobie pracy zdalnej miasto mogłoby oferować tanie mieszkania + dopłaty dla pracowników zdalnych z Krakowa. Kraków jest za drogi — Oświęcim może na tym zarobić.
Model 5: Zdrowie jako przewaga — Sønderjylland (Dania)
Region przygraniczny, wyludniający się, stworzył centrum telemedycyny obsługujące całe południe Danii. Nie walczył o lekarzy — stworzył model bez nich. Specjaliści konsultują zdalnie, lokalnie są tylko pielęgniarki i diagnostyka. Przełożenie na Oświęcim: zamiast czekać na specjalistów, którzy nie przyjadą — inwestycja w telemedycynę i diagnostykę obrazową, kontrakty z krakowskimi klinikami.
@ jak smakował upieczony pies?
Styl PO
Najpierw przeszkadzał parking na Dworu, a teraz parki. Panowie ogarnijcie się. Wbrew pozorom ludzie chodzą do parku.
Pisowców naprawdę ciężko zrozumieć.